ทุกวันนี้ธุรกิจ Food Delivery ได้เข้ามามีบทบาทสำคัญต่อร้านค้าต่าง ๆ จำนวนมาก แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าด้วยค่า GP ที่สูงลิ่วกว่า 30 – 35 เปอร์เซ็นต์ ทำให้ไม่สามารถทำกำไรได้ วันนี้แบรนด์เดลิเวอรีท้องถิ่นสัญชาติไทยจึงมีเกิดขึ้นมากมาย เพื่อเป็นทางเลือกให้ผู้ประกอบการ
เทคนิค SCAMPER เป็นเทคนิคในการหาไอเดียใหม่ผลิตภัณฑ์ใหม่ หรือบริการใหม่ พัฒนาโดย Bob Ederle ซึ่งเป็นเทคนิคที่จะทำให้เกิดวิธีคิดใหม่ๆ จากการตั้งคำถาม 7 ข้อ
ในการสรรหาและคัดเลือกพนักงานที่มีความสามารถสูง เป็นคนที่ใช่ (Right People) สำหรับองค์กร ต้องมีการกำหนดคุณสมบัติที่ชัดเจน คุณสมบัติสำคัญที่ใช้กันอยู่ทั่วๆ ไป พอสรุปได้เป็นโมเดลที่เรียกว่า “Good-Can-Want Model”
มาฟัง “มณีรัตน์ อนุโลมสมบัติ” ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร SEA (Thailand) กลุ่มธุรกิจสัญชาติสิงคโปร์ แบ่งปันมุมคิดการสร้างองค์กรคนรุ่นใหม่ ที่เริ่มจากคนแค่ 40 คนเมื่อ 8 ปีก่อน เป็นองค์กร 4,000 คนในวันนี้
"Whip Me" ร้านเครปเย็นจากนนทบุรีที่เพิ่งกลายเป็นกระแสไวรัลเล็กๆ ให้ผู้คนเข้ามารีทวิตกันมากกว่าห้าหมื่นครั้ง จากแคปชันกวนๆ ทำให้ลูกค้าแม้ไม่เคยมาที่หน้าร้าน ไม่เคยได้เห็นสินค้าจริง ก็สามารถตัดสินใจซื้อและเป็นลูกค้าได้ไม่ยาก
หากพูดถึงชื่อ “Bata” (บาจา) เชื่อว่านักเรียนไทยแทบทุกคนคงรู้จักกันเป็นอย่างดีกับแบรนด์รองเท้าผ้าใบคุณภาพชื่อดังที่วางจำหน่ายอยู่ในเมืองไทยมานานกว่า 90 ปี จนพาลให้คิดไปว่า Bata คือ หนึ่งใน Local Brand ของไทย แต่จริงๆ แล้วมาจากสาธารณรัฐเชกต่างหาก
เผยมุมมองการสร้างมาตรฐานใหม่ของการใช้ชีวิตแบบใหม่ ที่ Food Delivery จะเข้ามามีบทบาทมากขึ้น และในระยะยาวแล้วธุรกิจนี้จะยังคงเติบโตต่อไป
“KOI Thé” แบรนด์ชานมไข่มุกสุดคูลสัญชาติไต้หวัน ที่เติบโตแล้วกว่า 12 ประเทศทั่วโลก ด้วยจำนวนสาขามากกว่า 300 – 400 แห่ง การเติบโตของ KOI Thé ไม่เพียงเติบโตแค่ตามกระแสนิยม แต่ยังเป็นภาพการเปลี่ยนแปลงของชานมไข่มุกที่มีการพัฒนาจนกลายเป็นเครื่องดื่มพรีเมียม
ล้อมคอกก่อนเงินหาย กับแนวทางลดความเสี่ยงก่อนเผชิญวิกฤต
ภายในกันยายน – ตุลาคม 2563 จะเป็นช่วงรอยต่อสำคัญสำหรับ SME เนื่องจากมาตรการพักชำระหนี้จะสิ้นสุดลง ซึ่งด้วยสถานการณ์เศรษฐกิจยังคงมีความไม่แน่นอนสูง จึงอาจมีความจำเป็นที่ต้องพิจารณาต่ออายุโครงการ และการออกมาตรการใหม่เพื่อช่วย SME
พูดถึง “Hollywood” ใครๆ ก็รู้ว่าเป็นเมืองภาพยนตร์ระดับโลก แต่รู้ไหมว่าต้นกำเนิดและที่มาจริงๆ ของพื้นที่เมืองนั้นไม่ได้เริ่มมาจากการผลิตภาพยนตร์เลย แต่เริ่มมาจากโครงการจัดสรรบ้านและที่ดินต่างหาก
“มาบเหียง” หนึ่งในพื้นที่ทุรกันดารของจังหวัดปราจีนบุรี ที่เคยแห้งแล้ง เหี่ยวเฉาแถมยังเต็มไปด้วยโจรฉกชิงวิ่งราว ชาวบ้านถอดใจขายที่ทิ้งจนทำให้เกือบกลายเป็นหมู่บ้านร้าง! แต่ปัจจุบันได้กลายเป็นแหล่งเพาะปลูกมะม่วงขนาดใหญ่ของไทยที่ผลิตได้มากกว่าปีละ 1 พันตัน แถมตั้งเป้าเป็น Mango Lan..