A day Inn Ranong โฮสเทลขายเสน่ห์เมืองเล็ก ให้คนอยากมาพักอยู่เที่ยวระนองนานขึ้น

TEXT / PHOTO : ชาญชัย หาสสุด

Main Idea

  • A day Inn Ranong คือ โฮสเทลเต็มรูปแบบแห่งเดียว มีชื่อแปลว่า “วันเดียวในระนอง” แต่อยากขายเสน่ห์เมืองเล็กนี้ให้คนมาเที่ยวหลายวัน

 

  • โฮสเทลกลางเมืองเก่าระนอง ที่เจ้าของลงทุนทำแผนที่เดินเที่ยวเมืองระนองให้ลูกค้าโหลดผ่าน QR Code พร้อมซึมซับ 4 วัฒนธรรมในพื้นที่เดียว ทุกอย่างที่เธอตั้งใจทำ ไม่ใช่เพียงเพื่อธุรกิจ แต่รวมไปถึงการสร้างเสน่ห์เมืองให้หลายคนรู้จักอยากอยู่เมืองเล็กๆ นี้ให้นานขึ้น

 

     ระนองเมืองเล็กที่หลายคนคิดว่า ใช้เวลาท่องเที่ยวแค่วันเดียวก็เพียงพอ ความคิดนี้อาจจะใช่สำหรับใครที่มีเวลาจำกัด แต่อาจไม่ใช่สำหรับใครที่อยากดำดิ่งถึงเสน่ห์ของเมืองดีบุกเก่า ยิ่งถ้าใครถามถึงบรรยากาศในเมืองระนอง เรานึกภาพแทบไม่ออกด้วยซ้ำ มีแค่น้ำพุร้อนและหมู่เกาะในทะเลที่เป็นภาพจำของจังหวัดนี้ ด้วยเหตุผลนี้ A Day Inn Ranong โฮสเทลเต็มรูปแบบแห่งเดียวในพื้นที่เมือง จึงพยายามเป็นฟันเฟืองสร้างภาพใหม่ให้นักท่องเที่ยวรู้จัก

     ช่วงบ่ายแก่ๆ เราเข้าไปเช็คอินที่ A Day Inn Ranong สมทบกับเพื่อนอีกกลุ่มที่เข้ามาล่วงหน้าแล้ว ผมได้พบกับ เปิ้ล-ธนัญญา พนากิจสุวรรณ ที่เคาน์เตอร์ ทักทายเราด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ดูเธอร่าเริงไม่มีพิธีรีตองอะไร ผมขอตัวเข้าห้องเก็บของและนัดแนะพูดคุยกับเธอต่อจากนั้น

     เจ้าของ A Day Inn Ranong ได้เล่าถึงข้อดีให้ผมฟังว่า

     “ระนองเป็นเมืองเล็ก เข้าถึงได้หมด เดินเที่ยวได้สบายๆ ไม่ต้องใช้รถก็ได้”

     ผมเห็นด้วยกับประโยคเปิดบทสนทนา จึงไม่แปลกที่เธอจะคิดถึงที่นี่ หลังจากที่ใช้ชีวิตร่ำเรียนและทำงานในกรุงเทพฯ มาสักระยะ เมื่ออาการเบื่อเมืองกำเริบ ความฝันสมัยเป็นนักศึกษาจึงถูกเก็บมาปัดฝุ่น ด้วยความที่ตัวเองเป็นแบ็คแพ็คเกอร์ ชอบเดินทางท่องเที่ยวแนววิถีชีวิตและวัฒนธรรม โจทย์ของการกลับบ้านจึงเกิดขึ้นและได้โฮสเทลเป็นคำตอบที่ลงตัวพร้อมกับการตัดสินใจหันหลังให้เมืองหลวงกลับระนอง

     “แม่ทำธุรกิจขายส่งอยู่แล้ว จึงรู้ว่ามีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวเกาะในทะเลระนองทุกปี โดยเฉพาะเกาะพยาม เกาะช้าง ทำให้มั่นใจว่ามีกลุ่มลูกค้าโฮสเทลแน่นอน ทั้งๆ ที่มีคำถามจากคนรอบข้างด้วยความไม่เคยชินกับธุรกิจแบบนี้ว่าจะรอดไหม”

     A Day Inn Ranong สร้างจากตึกเก่าสไตส์ชีโนยูโรเปียน เปิ้ลเช่าเพื่อนำมาปรับปรุงใหม่เพราะชอบในความคลาสสิก วางแผนว่าจะเปิดแค่ส่วนเดียว แล้วค่อยๆ เรียนรู้ลูกค้าไปก่อน แต่กระแสตอบรับจากลูกค้าดีมาก ด้วยรีวิวและเสียงบอกต่อ ทำให้มีลูกค้าเพิ่มขึ้นกว่าที่คาดหวัง จึงขยายพื้นที่เพิ่มและเปิดเต็มรูปแบบ

     “ปีแรกก็ไปได้ดีเกินคาด ไม่ได้ทำการตลาดอะไรเลย แค่แจกนามบัตรและโบรชัวร์ในตลาดคนเดิน เรามีนักท่องเที่ยวต่างชาติมากกว่าคนไทยในช่วงก่อนโควิด หลังจากนั้นลูกค้าคนไทยก็เริ่มเข้ามา ได้ช่วยรีวิวและบอกต่อให้ จุดเด่นของเราอยู่ที่ความสะอาดและการต้อนรับแบบญาติมิตร พยายามช่วยเหลือเท่าที่ทำได้ อีกอย่างนอกจากห้องรวมแล้ว เรายังมีห้องส่วนตัวเป็นทางเลือกให้ลูกค้าด้วย”

     เปิ้ลยังตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับพฤติกรรมของคนมาเที่ยวระนองให้เราฟังอีกด้วยว่า

     “คนชอบพูดว่า ในเมืองระนองไม่มีอะไร ใช้เวลาแค่วันเดียวก็เที่ยวหมด เราไม่เถียงคนที่พูดแบบนี้นะ แต่แค่อยากจะสื่อสารเพิ่มเติมว่า ถ้าคุณมีเวลาอีก เสน่ห์ของระนองยังมีให้ค้นหาอีกเยอะ เราเลยทำแผนที่เดินเที่ยวเมืองระนองให้ลูกค้าโหลดผ่าน QR Code มีสถานที่ท่องเที่ยวน่าสนใจ ร้านอาหาร ซึ่งสามารถเรียนรู้ผ่านวัฒนธรรมผสมของทั้งไทย จีน มลายูและพม่าในคราวเดียวกัน”

     เปิ้ลลงทุนลงแรงถึงขนาดเดินสำรวจสถานที่ คาเฟ่ ร้านอาหารที่ตัวเองอยากให้ลูกค้ารู้จัก เอามาใส่ไว้ในแผนที่พร้อมรีวิวด้วยตัวเอง ผมเข้าใจสารที่เปิ้ลต้องการจะสื่อ ทุกอย่างที่เธอตั้งใจทำ ไม่ใช่เพียงเพื่อธุรกิจ แต่รวมไปถึงการสร้างเสน่ห์เมืองให้หลายคนรู้จัก 

 

รายละเอียดเพิ่มเติม

https://www.facebook.com/adayinnranong.fanpage 

www.smethailandclub.com
ศูนย์รวมข้อมูลธุรกิจเอสเอ็มอี

RECCOMMEND: ENTREPRENEUR

wlw.official แบรนด์เครื่องประดับ ที่ตอบโจทย์สาวแซฟฟิก ขายดีจนผลิตไม่ทัน

จะเจอใครสักคนที่มีเคมีตรงกันมันช่างยากสำหรับชาวแซฟฟิกหรือหญิงรักหญิง กลายเป็นจุดเปลี่ยนให้คนที่เคยเจอเรื่องนี้อย่าง แบมและแนท จับมือกันทำแบรนด์ wlw.official เครื่องประดับที่มีสัญลักษณ์ให้รู้ว่า “ฉันชอบผู้หญิง” สำหรับชาวแซฟฟิกโดยเฉพาะ

ลิ้มรสให้รู้ราก แบรนด์ที่ใช้ ‘รสชาติ’ เล่าเรื่อง ‘ราก’ ของอาหาร กับบทพิสูจน์ความสำเร็จ ขายน้ำปลา 200 ขวดหมดใน 45 นาที

ทำไมน้ำปลาขวดเล็ก 70 บาท ถึงขายหมดใน 45 นาที ทำไมอาหารที่กำลังจะสูญหายไป ถึงกลายเป็น Chef’s Table ที่ต้องจองล่วงหน้าหลายสัปดาห์? เราจะพาคุณไปรู้จัก 'ลิ้มรสให้รู้ราก' ที่ช้ “รสชาติ” เป็นสื่อกลางเล่าเรื่อง “รากเหง้า” ของสุโขทัยที่กำลังจะเลือนหาย

คิดแบบไหน ถึงปั้นธุรกิจได้! ส่อง 4 ไอเดียธุรกิจที่ปั้นโดย CEO วัยใส แม้ไม่มีประสบการณ์

วันนี้คำว่า “ผู้ประกอบการ” ไม่ได้รอให้เรียนจบหรือมีประสบการณ์หลายปี เราเลยรวบรวมเรื่องเล่าของผู้ประกอบการรุ่นเยาว์เหล่านี้ไว้ให้กลับไปอ่านอีกครั้ง เพื่อดูว่าเด็กในวันนี้ กำลังสร้างธุรกิจในแบบของตัวเองอย่างไร