TEXT / PHOTO : ชาญชัย หาสสุด
Main Idea
- บ้านพักแนวโฮมสเตย์รักษ์วิถีชุมชน ที่อยากชวนคนให้มาอยู่กับธรรมชาติอย่างเรียบง่าย กินของพื้นบ้านและนอนฟังสายน้ำ รับเฉพาะลูกค้าจองล่วงหน้าเท่านั้น
- โอมสเตย์ที่มีแหล่งอาหารเป็นของตัวเอง ทั้งปลูก ปรุง แปรรูป รวมทั้งบางส่วนที่มาจากชุมชนเพื่อการกระจายรายได้
ประตูรั้วที่ใช้เปิดเข้า-เปิดออกป้องกันการรุกล้ำเข้าพื้นที่ เป็นการเตือนเบาๆ ให้คนเคารพขอบเขตพื้นที่ของคนอื่น ความหมายใช่ว่าจะไม่ต้อนรับแขกผู้มาเยือน แต่อย่างน้อยต้องอยู่ภายใต้ข้อตกลงร่วมกัน บ้านต้นไม้ร้อยหวันแสดงตัวตนชัดเจน รอคนที่พร้อมมาใช้ชีวิตเงียบสงบตรงนี้
พี่จู-สุรศักดิ์ และ พี่นงค์-อนงค์ เย็นทั่ว สองผู้ให้กำเนิดขนบบ้านร้อยหวัน บอกเล่าเรื่องราวถึงที่มาก่อนที่นี่จะเป็นที่รู้จักท่วมท้น
“เมื่อก่อนเราเปิดโรงเรียนชื่อร้อยหวันพันป่า เป็นที่ให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะผืนป่า มีกิจกรรมเชื่อมโยงกับการรักษาผืนป่าให้คนเรียนรู้เป็นเวลาสิบกว่าปี จนทุนเราหมด เป็นเวลาเดียวกับที่พี่นงค์กำลังตั้งท้อง จนต้องตั้งคำถามกับผมว่า เราจะทำอะไรไว้ให้ลูกบ้าง การ ก่อสร้างบ้านร้อยหวันจึงเริ่มขึ้น” พี่จูเกริ่นนำ พี่นงค์เริ่มเล่าเสริมต่อว่า
“บ้านร้อยหวันเกิดจากสองมือของเราสองคน ก่อสร้างกันเอง ทำกันเรื่อยๆ จนเปิดเป็นที่พักได้ อาศัยการเก็บหอมรอมริบกันใหม่ จนที่นี่เริ่มมีชื่อ หลายคนอยากมาพัก แต่เรารับได้จำกัด เมื่อก่อนไม่ได้มีรั้ว ใครจะเข้ามาก็ได้ แต่บางคนไม่ได้เคารพพื้นที่คนอื่น จึงเป็นสาเหตุว่าทำไมเรารับเฉพาะคนที่จองมาเท่านั้น เหมือนเป็นการคัดเลือกไปในตัว เราต้อนรับเฉพาะคนที่เปิดใจกับความเป็นอยู่ในบ้านร้อยหวัน”
การเข้าพักที่นี่ไม่ได้ซับซ้อน พี่นงค์เป็นคนทำเมนูพื้นบ้านให้กินทุกมื้อ วัตถุดิบมาจากการอุดหนุนพี่น้องในชุมชน พืชผักมาจากการปลูกเองเกือบทั้งหมด บางเช้าเราได้กินข้าวต้มอร่อยๆ กับปลาเค็มทอด บางเช้าอาจได้กินขนมจีนรสชาติปักษ์ใต้แท้กับผักสดยกสวน
บรรยากาศของบ้านร้อยหวันร่มรื่นด้วยต้นไม้ มีลำธารไหลผ่านตลอดความยาวของพื้นที่ เสียงสายน้ำจะตามขับกล่อมไม่ว่าเราจะอยู่ส่วนไหนของบ้าน ป้ายไม้บทกวีไพเราะถูกจัดวางไว้ตามจุด เหมือนแอบสะกิดเบาๆ ให้เราไม่เมินเฉยกับสุนทรียภาพรอบตัว
“รัฐวิสาหกิจที่เรากำลังทำ ผมเป็นประธานคนแรก ชักชวนให้เราคงวิถีชุมชนเอาไว้ เราไม่อยากเป็นเหมือนหลายๆ ที่ ที่เต็มไปด้วย สิ่งแปลกปลอมของชาวบ้าน บางที่ตีสองแล้วยังส่งเสียงดัง ในขณะที่พี่น้องเราต้องหลับใหลเพื่อกรีดยางตอนเช้า เขามาเที่ยวเพื่อเปลี่ยนที่กินเหล้า เราไม่เอาแบบนั้น ไม่ปล่อยตามกระแส เราอยากให้ทุกคนมาพักผ่อน ต้องแยกให้ออกระหว่างท่องเที่ยวกับพักผ่อน” พี่จูหนักแน่นเสมอกับการยืนกรานความตั้งใจตัวเอง
ตอนนี้บ้านร้อยหวันได้ขยับขยายเพิ่มพื้นที่ไปอีกฝั่งลำธาร พี่จูเรียกว่า ร้อยหวันพันดาว มีเนินชมวิว ดื่มด่ำยามอัสดงหรือจะนอนนับดาวบนฟ้ากว้างยามค่ำ พี่จูบอกถึงสิ่งที่จะเกิดต่อไปในบ้านร้อยหวัน
“เรากำลังสร้างบ้านเพิ่ม ห้ามไม่ให้คนงานตัดต้นไม้หรือแม้กระทั่งเถาวัลย์สักเส้น เพราะมันอยู่มาก่อนเรา ต้องเคารพธรรมชาติ เสียดายบางที่ที่ถูกขายไปทั้งที่ดินและวิถีของชาวบ้าน ด้วยเหตุผลของการท่องเที่ยวเพียงเพื่อตอบสนองคนเมือง”
“พื้นที่ส่วนหนึ่งจะแบ่งให้เป็นโรงเรียน รับคนที่สนใจมาเรียนรู้วิถีชุมชนที่อยู่ร่วมกับธรรมชาติ”
พี่นงค์เผยอีกโครงการที่กำลังจะทำ
เราพูดคุยกันอีกหลายเรื่อง โดยเฉพาะประเด็นของการท่องเที่ยวที่ทำเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวตามกระแส ได้รายได้ แต่ฉาบฉวยจนหาความยั่งยืนไม่ได้
สำหรับผมบ้านต้นไม้ร้อยหวันยังเป็นแบบอย่างที่ดีเสมอในการคิดถึงพี่น้องชาวบ้านในพื้นที่ วันนี้ทั้งพี่จูและพี่นงค์ทำสำเร็จงดงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ หากมีเวลาไปสัมผัสดูครับ บ้านต้นไม้ร้อยหวัน นอนฟังสายน้ำ จะทำให้คุณไม่ได้รักแค่พี่จูกับพี่นงค์ แต่จะยิ่งหลงรักความธรรมดาเรียบง่ายและวิถีชุมชนที่บางครั้งเราอาจหลงลืมไปแล้ว
|
รายละเอียดเพิ่มเติม |
www.smethailandclub.com
ศูนย์รวมข้อมูลธุรกิจเอสเอ็มอี
