ไม่อร่อยมากแต่ดังไม่แพ้เชฟ ดีก็บอกดี การตลาดซื่อๆ ได้ทั้งตังค์และใจลูกค้า

TEXT: วิมาลี วิวัฒนกุลพาณิชย์

 

        เป็นเรื่องปกติที่ร้านค้าหรือเจ้าของผลิตภัณฑ์จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้สินค้าหรือบริการของตัวเองขายได้ และบ่อยครั้งมักเกิดการ overselling หรืออวยสินค้าแบบเกินงาม แต่จะเป็นอย่างไรถ้าคนขายทำในสิ่งตรงกันข้าม นั่นคือให้ข้อมูลอย่างตรงไปตรงมา ดีก็บอกว่าดี ไม่ดีก็ว่าไปตามเนื้อผ้า เชื่อหรือไม่ว่าวิธีนี้ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นฐานของนโยบาย Honesty is the best policy ก็สามารถทำให้ร้านปัง และช่วยดันยอดขายได้ ดังเช่นกรณีร้านอาหารจีนแห่งหนึ่งในเมืองมอนทรีอัล แคนาดา

         ร้านดังกล่าวชื่อว่า Aunt Dai มีเฟยกัง เฟยเป็นเจ้าของ เฟยเล่าว่าเขาตั้งชื่อร้านเพื่อเป็นเกียรติแก่มารดาของเพื่อนผู้เป็นคนสอนและถ่ายทอดการทำอาหารให้กับเขาจนสามารถเปิดร้านได้ ธุรกิจของเขาดำเนินไปอย่างราบเรียบ กระทั่งวันหนึ่ง Aunt Dai ก็กลายเป็นไวรัลในโลกโซเชียลเมื่อลูกค้าทวิตถึงร้านของเขาว่าน่าจะเป็นร้านที่ซื่อสัตย์ที่สุดจากการที่เจ้าของร้านแสดงความเห็นต่ออาหารในร้านอย่างตรงไปตรงมา    

        โดยทั่วไป เมนูอาหารในต่างประเทศมักระบุวัตถุดิบและส่วนผสมต่างๆ ของแต่ละจานให้ลูกค้าทราบอยู่แล้ว ร้าน Aunt Dai ก็เช่นกัน แต่เพิ่มเติมคือเจ้าของร้านทำการรีวิวอาหารตัวเองต่อท้ายเมนูแบบตรงยิ่งกว่าไม้บรรทัด ตัวอย่างก็เช่น

        - เนื้อซ้อสส้ม - ไม่อร่อยเมื่อเทียบกับเมนู ไก่แม่ทัพโซ อันนี้แล้วแต่ลูกค้าตัดสินใจเลยเพราะผมไม่ปลื้มอาหารจีนสไตล์อเมริกาเหนือเท่าไร

        - หมูเส้นเผ็ดหวาน - ส่วนตัวไม่ค่อยชอบเพราะคนละแบบกับที่เคยกินตอนไปเรียนที่เมืองจีน

        - เนื้อซ้อสสะเต๊ะ – เมนูใหม่แต่ยังไม่ได้ลองชิม ถ้าเป็น “เนื้อยี่หร่า” บอกเลยอร่อยมาก

        - เนื้อยี่หร่า – เมนูนี้มีไม้เล็กๆ เสียบอยู่ ลูกค้าชอบเผลอไม่ระวังทำให้ไม้ทิ่มปาก

        - สามชั้นตุ๋นใส่วุ้นเส้น – มันยกร่อง แต่รสชาติดีมากนะ กินกับข้าวสวยอร่อยเหาะ ไม่เหมาะสำหรับคนที่กำลังลดน้ำหนัก